ساخت برنامه ویژه نابینایان با حضور نابینایان در رادیو ایران

 ساخت برنامه ویژه نابینایان با حضور نابینایان در رادیو ایران کلیدخورد

برای اولین بار در رادیو ایران برنامه ای بدون هیچ محدودیت سنی برای نابینایان ساخته می شود .

به گزار ش روابط عمومی رادیو ایران عذرا وکیلی تهیه کننده این برنامه با اعلام این خبر گفت: « روشن ضمیران» در راستای فرهنگ سازی جامعه در جهت پذیرش نابینایان به عنوان نیروهای انسانی کار آمد تهیه و تولید می شود.

تهیه کننده این برنامه ادامه داد: به خاطر ارتباط هر چه بیشتر نابینایان با برنامه آنها می توانند با شماره 10006603 پیامک بفرستند تا ما با آنها تماس گرفته و صدای آنها از برنامه خودشان پخش شود.

روزنامه رسالت، شماره 7516 به تاریخ 24/1/91، صفحه 24 (صفحه آخر)

روباتیک به کمک معلولان می آید

روباتیک به کمک معلولان می آید

در آینده ای نزدیک امواج مغزی وسایل را کنترل خواهند کرد

نویسنده: آریا صبوری

دکتر علیرضا کاکاوند، فارغ التحصیل رشته مهندسی پزشکی از دانشگاه ایالتی آریزونا و محقق در بیمارستان و مرکز مغز و اعصاب فینیکس که سال ها در زمینه های گوناگون علمی مرتبط با مهندسی پزشکی کار و تحقیق کرده، از معدود پژوهشگران ایرانی است که روی بازیابی امواج مغزی برای کنترل ابزار کار می کند.

    او مدت ها برای ناسا، آژانس هوافضایی ایالات متحده آمریکا در زمینه سلامت فضانوردان، پژوهش روی نحوه رشد سلولی در جاذبه مغز و طراحی سامانه حمایت از حیات لباس فضانوردی کار و تحقیق کرده است. اما شاید هیجان انگیزترین زمینه فعالیت دکتر کاکاوند، مطالعه برای شناخت و کنترل امواج مغزی به منظور هدایت و راهبری بازوهای روباتیکی بوده که می تواند تحولی شگرف در کیفیت زندگی بشر به وجود آورد.

    همچنین در صورتی که این ایده روزی محقق شود، می توان انتظار داشت کامپیوترهای آینده به جای اتصال به برق، نیاز داشته باشند تا روزی یک حبه قند در دهانشان بیندازیم.

        امواج مغزی چگونه تولید می شود؟

    در مغز انسان و حیوانات سلول های بسیاری هستند. ما به این سلول ها به عنوان یک سوئیچ الکترونیکی نگاه می کنیم که یا روشن هستند یا خاموش. به یک سلول امکان دارد ورودی های زیادی برسد ولی روشن نشود. تا وقتی که به حدی از ورودی های بیوالکتریک برسد یکدفعه روشن شده و بعد باز خاموش یا غیرفعال می شود، بنابراین ما می توانیم فرکانس این سلول ها را به صورت یک موج بررسی کنیم.

        آیا بشر توانسته چگونگی عملکرد مغز را بفهمد؟

    سلول های عصبی در یک شبکه بزرگ باهم کار گروهی می کنند و بسیار فعال هستند. یک سلول از تعداد بی شماری سلول ورودی می گیرد و همچنین به تعداد بی شماری سلول خروجی می دهد و برای همین بررسی عملکرد این شبکه سلولی یا شبکه عصبی بسیار پیچیده است. برای همین هنوز شناخت کاملی از کارکرد دقیق هر بخش و ویژگی های سلولی و عصبی حواس مثل بویایی شنوایی و... در دست نیست.

        محققی مثل شما چگونه عملکرد مغز را بررسی می کند؟

    این حواس هنگام عملکردشان امواج بیو الکتریکی از خودشان منتشر می کنند و ما با بررسی محلی از مغز که این امواج از آن ساطع می شود یک ایده کلی از کارکرد هر بخش مغز به دست می آوریم. در قدیم و حتی امروزه با وصل کردن الکترودهای مختلفی به سر انسان در حالت های مختلف وضعیت امواج مغزی فرد بررسی می شود، امواج مغزی در حالت های مختلف مثلاوقتی انسان خواب است با حالت های بیداری یا... متفاوت است.

        فرآیند مطالعاتی شما چگونه بوده است؟

    به طور مثال شما اگر بخواهید یک لیوان را بر دارید، به کمک دست این کار را انجام می دهید، دستی که دارای عضلات بسیاری است که منقبض و منبسط می شود و دست را به سمت جهت خاصی هدایت می کنند، تمام این اعمال توسط مغز کنترل می شود، ضمنا این کار را خیلی عادی انجام می دهید براحتی و مانند خیلی از کار های روزمره دیگر، اما ما می خواستیم بدانیم مغز چطور اینقدر دقیق این همه محاسبات را انجام می دهد و فرمان را صادر می کند، برای این که دقیق متوجه بشویم ما یکسری الکترودهای سوزنی را در مغز میمون ها با جراحی کار گذاشتیم تا از تک تک سلول های مغزی اطلاعات جمع کنیم.

        اختلاف پتانسیل بین سلول های مغزی مگر چقدر است که می توانید با الکترود ولتاژ آن را بسنجید؟

    خیلی ضعیف است و بر اثر واکنش های شیمیایی درون سلول به وجود می آید. ما اختلاف آن را با اختلاف پتانسیل محیط بیرون به کمک الکترودهایی که مقاومت بسیار بالایی دارند، حس می کنیم.

        تحقیقات شما آیا یافته های نوینی نیز در پی داشت؟

    گروهی که من هم عضوی از آن بودم طی سال های بسیاری و قبل از حضور من و بعد از این که من هم از آن مرکز رفتم، زیر نظر استاد راهنمای من به طور بسیار هدفمند روی مغز مطالعه انجام می دهند. در این مدت ما دریافتیم بخشی از مغز که حرکت به جهات مختلف را هدایت می کند با حرکت ما به سمت های مختلف، سلول های آن سمت ها فعال تر می شوند و صدای بسیار فعال تری را اگر به بلندگو وصل کنید تولید می کند (صداهایی مانند تق تق ولی بسیار شدید دارای نوسان در بخش های مختلف به نسبت کم و زیاد شدن حرکت به یک سمت خاص) و طرف مخالف صدایش کمتر می شود.

    ما این قضیه را با معادلات کسینوسی مدل سازی کردیم، البته این به آن معنی نیست که ما روش کار مغز را فهمیدیم بلکه فقط به یک دیدگاه رسیدیم که نوع فعالیت سلول های بخشی خاص که در حرکت به جهتی خاص این گونه رفتار می کنند را شناسایی کردیم.

    با بررسی برآیند تمایل حرکت هر سلول مغز و با استفاده از جمع برداری و یافتن برآیند کلی تمایل حرکت مجموعه ای از سلول ها ما می توانیم 150 میلی ثانیه زودتر حرکت فرد را پیشگویی کنیم و به طور مثال حدس بزنیم می خواهد به چه فرمی برگه ای را امضا کند.

    کاکاوند: شناخت ما از مغز و پیشرفت تکنولوژی سنسورها و الکترودهای مختلف برای این کار می تواند ما را به سمت کنترل کامل سیستم ها توسط امواج مغزی ببرد که این مساله می تواند توانایی بسیاری را برای معلولان، کم توانان و سالمندان فراهم کند

    این باعث شد ما تقریبا بتوانیم با بررسی عملکرد سلول ها جهت حرکت را تقریبا تشخیص دهیم، مغز میلیون ها سلول دارد و جهت حرکت بدن با بررسی یک سلول مشخص نمی شود. دستورات تا از مغز به نخاع و اعصاب و عضلات برسند حدود 100 تا 150 میلی ثانیه به دلیل واکنش های الکتریکی و شیمیایی و کندی عملگرهای بدن ما (ماهیچه ها) طول می کشد و این همان زمانی است که ما زودتر از حرکت، از انجام آن واقف می شویم.

    پس ما چون داریم از مغز اطلاعات به دست می آوریم می توانیم حدود 100 تا 150 میلی ثانیه زودتر بفهمیم که میمون یا انسان قصد حرکت به چه جهتی را دارند.

        این یافته ها به ساخت روبات ها چه کمکی می کند؟

    با استفاده از همین اطلاعات ما می توانیم در کنترل بازوهای روباتیک توسط ذهن موفق باشیم و با وصل کردن این بازوها به بدن معلولان و شناختی که از نوع حرکات و زوایای بدن داریم بازو را با فرمان ذهنی کنترل می کنیم.

        آیا این کار قبل از شما نیز سابقه اجرا داشته است؟

    از سال های بسیار قبل روی مغز و امواج مغزی تحقیقات گسترده ای انجام شده است، ولی این که روی حرکت ابزار متصل به مغز کار کنند و ارتباط آن با مغز برای کنترل روبات ها، به نوعی توسط استاد راهنمای من و مرکز ما صورت گرفت که از 20 سال قبل روی آن تحقیقات را شروع کردیم و در سال های اخیر به نتایج ارزشمندی رسیدیم.

        تا به حال از چنین دانشی، محصولی در قالب آزمایشگاهی یا تولیدی ساخته شده است؟

    در سطح آزمایشگاهی بله اما مساله ای که هست و این محصولات به تولید کلان نمی رسند به دلیل الکترودهایی است که باید در مغز کار گذاشته شود، این الکترودها هنوز قابلیت این که طولانی مدت در مغز باشد یا در گستره زیادی از مغز قرار بگیرد را نداشته و مناسب نیست، ما اکنون بخوبی سلول ها را بررسی می کنیم، اطلاعات را جمع آوری و پردازش می کنیم و واقعا فکر می کنم این الکترودها اصلی ترین مشکل هستند که تحقیقات برای مناسب سازی آنها ادامه دارد.

        سوالی که برای من پیش آمده این است که چند رشته در این پروسه سهیم هستند؟

    پزشکی، مهندسی پزشکی، علوم کامپیوتر، هوش مصنوعی، الکترونیک و روباتیک. اینها شاید اصلی ترین ها باشند، البته علوم دیگری نیز مشغول به فعالیت هستند.

        شما جراحی هم انجام می دهید؟

    من یک دوره جراحی آموزش دیدم و با کمک استاد راهنما در سال های اول تحقیقاتم روی میمون ها و تاندون های آنها جراحی انجام می دادم و سنسورهای مختلفی را در عضلات آنها کار می گذاشتم. می خواستیم دقیقا با این کار سر منشا و روش حرکات بدن را درک کنیم.

        و آزمایش های عملی که در مرکز شما انجام می شود، در چه مرحله ای است؟

    به طور مثال آزمایش های خاصی که روی میمون ها در حال انجام است، ما میمون را روی یک صندلی نشاندیم و دست های میمون قابلیت حرکت ندارد، میمون گرسنه است.

البته قبلاروی مغز میمون توسط عمل جراحی یک مجموعه الکترود قرار داده شده و خروجی آن به یک بازوی روباتیک وصل است، میمون گرسنه ما با چند آزمایش روبه رو است، خوراکی ای کمی دورتر برای او قرار می دهیم و میمون سعی می کند بعد از سعی و تلاش فراوان آن را بگیرد. میمون بعد از کمی تلاش براحتی توانست بدون کمک از دست خود و با امواج مغزی، روبات را کنترل کند و خوراکی را بردارد در دهان خود قرار دهد.

    همین طور آزمایش های اولیه ای که روی چند معلول داوطلب که قطع نخاع شده بودند، انجام گرفته است و با کمک بازویی روباتیک توانستند کارهایی مانند دست دادن و برداشتن اشیا را انجام دهند.

        آینده را چگونه پیش بینی می کنید؟

    همه فرمان ها از مغز انسان منشا می گیرد، شناخت ما از مغز و پیشرفت تکنولوژی سنسورها و الکترودهای مختلف برای این کار می تواند ما را به سمت کنترل کامل سیستم ها توسط امواج مغزی ببرد که این مساله می تواند توانایی بسیاری را برای معلولان، کم توانان و سالمندان فراهم کند و کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد، این

مساله زمینه تحقیقاتی بسیار مناسبی برای دانشجویان است.

    من به شخصه فکر می کنم در 20 سال آینده معلولان با کمک فناوری های روباتیک و مهندسی پزشکی حتی براحتی بتوانند رانندگی نمایند و از تمام وسایل استفاده کنند.

 روزنامه جام جم، شماره 3382 به تاریخ 21/1/91، صفحه 12 (ماشین)

یونان در مصاف با جزیره نابینایان!

جهان > اروپا  - همشهری‌آنلاین:

دولت یونان در پی بحران شدید مالی در این کشور طی اقدامی نمادین موضوع جزیره زاکینتوس (zakynthos) مشهور به جزیره نابینایان را رسانه‌ای کرد.

به گزارش وال استریت ژورنال، جزیره زاکینتوس که به نسبت جمعیت خود، بیشترین تعداد نابینای اعلام شده یونان

 را در خود جای داده است، مورد سوء ظن وزارت بهداشت این کشور قرار گرفت.

به نوشته این منبع، از 39000 هزار سکنه جزیره، تا کنون 700 نفر ماهانه کمک هزینه معلولیت برای نابینایی دریافت می‌کردند که در بین آنان یک راننده تاکسی و یک شکارچی پرندگان نیز وجود داشت!

پس از بازنگری دولت در پرونده‌های تأمین اجتماعی و انجام تحقیقات گسترده، مشخص شد که فقط در جزیره زاکینتوس، از 700 نابینای اعلام شده، 650 نفر کاملاً سالم بوده و 50 نفر باقیمانده تنها مشکل کم بینایی داشتند.

جالب اینکه دیونیزیوس گاسپاروس شهردار جزیره پس از عزل از مقام خود با جار و جنجال زیاد چشم پزشک شهر را مقصر دانست. سکنه ناراضی و خشمگین جزیره نیز به شهردار جدید حمله‌ور شدند.

مارکوس بولاریس وزیر بهداشت یونان مدعی شد که تا کنون 36000 تقلب از این قبیل را کشف کرده است. وی اظهار امیدواری کرد که بازنگری‌های او بتواند 110 میلیون یورو صرفه‌جویی اقتصادی ایجاد کند، مبلغی که در مقابل دوازده میلیارد صرفه‌جویی تحمیلی اتحادیه اروپا بسیار ناچیز به نظر می‌رسد.

گفتنی است بخشی از مردم یونان که با توسل به ادعاهای کذب بیماری و معلولیت، راه نجاتی برای خود از مهلکه فقر می‌جویند، در برابر این گونه اصلاحات دولت به شدت مقاومت می‌کنند.

منبع همشهری online

کد مطلب: 165206

زمان انتشار: شنبه 19 فروردین 1391 - 18:53:36

شبکیه مصنوعی برای درمان نابینایی

سلامت > درمان  - همشهری آنلاین: دانشمندان اسکاتلندی شیوه‌ای جدید را برای درمان دو شکل شایع نابینایی از طریق کاشت یک وسیله الکترونیکی- نوری آزمایش می‌کنند.

به گزارش بی بی سی دکتر کیت ماتیسن از دانشگاه گلاسکو،سرپرست این گروه پژوهشی،امیدوار است که این ایمپلنت(وسیله کاشتنی) به نابینایان امکان دوباره دیدن بدهد.تکنولوژی

مورد استفاده این محققان شبیه همانی است که در دوربین‌های دیجیتال به کار می‌رود و در طول ده‌ سال آینده می‌تواند کاربرد عمومی پیدا کند.

دکتر ماتیسن در مورد این ایمپلنت می‌گوید:" پیشرفت‌های میکروالکترونیک به ما امکان داده است که چیپی آنقدر کوچک بسازیم که بتوان آن را در خود شبکیه( بافت حساس

به نور در عقب کره چشم) کاشت. این وسیله حاوی یک شناساگر تصویر است. هنگامی که نور تصویری را در شناساگر بوجود می‌آورد، تحریک الکتریکی شبکیه به شکل این تصویر

حاصل می‌آید. سلول‌های تحریک شده به نوبه خود تحریک را از طریق عصب بینایی به مغز می‌فرستند.در واقع مقصود آن است که مغز خیال کند که شبکیه هنوز کار می‌کند."

نمونه اولیه این ایمپلنت 100 پیکسلی است، اما دانشمندان امیدوارند با پیشرفت کار این مقدار افزایش بسیاری پیدا کند.به گفته دکتر ماتیسن با حدود 500 پیکسل نابینایان

می‌توانند در خیابان راه بروند و چهره اشخاص را تشخیص دهند.حتی در آینده ممکن است چیپ‌ها یا تراشه‌های هوشمندی ساخت که امکان نمایش محدد یا نمایش با حرکت آهسته 

عملی که در جلوی چشم ما رخ داده را داشته باشند.

این وسیله به خصوص برای بازگرداندن بینایی به مبتلایان به دو بیماری که به علت صدمه زدن به شبکیه باعث نابینایی می‌شوند کاربرد خواهد داشت: یکی رتینیت پیگمنتوزا(یک

بیماری زنتیکی که گیرنده‌ای نوری شبکیه را مبتلا میکند) و  دیگری دژنراسیون ماکولا( اختلال لکه زرد- حساسترین بخش شبکیه- به علت رشد عروق در ته چشم در سالمندی)

منبع همشهری online

کد مطلب: 1280

زندگی نامه پری زنگنه

پریرخ  شاه یلانی ( پری زنگنه ) ، هنرمند کاشانی تبار تحصیلات مقدماتی خود را در تهران گذراند و نخستین درس های آواز را نزد استاد نصر اله زرین پنجه در ردیف های آواز ایرانی فرا گرفت. سپس به هنرستان عالی موسیقی گام نهاد و به علت داشتن صدای لیریکو اسپنتو  (Lyrico Espinto  ) نزد خانم اولین باغچه بان به تحصیل اپرا پرداخت و پس از آن برای تجربه اندوزی بیشتر و تکمیل آموخته های خود به کشور های ایتالیا ، آلمان و اتزیش سفر کرد تا از امکان کم نظیری که این نوع صدا در اجراهای متنوع به وی می داد، نهایت بهره را ببرد.

او در سال 1350 در یک حادثه رانندگی بینایی خود را از دست داد. اما همانگونه که از همت بلند ایشان انتظار میرفت، هدف تازه ای برای خود در زندگی ایجاد کرد،  که عبارت بود از ایجاد انگیزه در روشندلان و اثبات این که نابینایی و اصولا هرگونه آسیب دیدگی عضوی مانع شکوفایی توانمندی های انسان و اوج گیری هنر نمیتواند باشد.

برای نیل به این مقصود، پس از وقفه ای که زندگی زناشویی و خانوادگی دوران بینایی ، به فعالیت های هنری اش داده بود، مصمم و جدی تر به این مهم پرداخت. سفر های هنر جویانه ی خود را آغاز کرد و سپس کنسرت های متعددی را به اجرا در آورد.

به زودی آوازه ی صدای نرم و دل انگیز پری در محافل هنری داخلی و صحنه های بین المللی پبچید و تالار هایی چون الیس تالی (Alice Tully )  در لینکلن سنتر نیویورک ، هربست (Herbst )  در سانفرانسیسکو، دانشگاه هاروارد (Harvard University )  در بوستون ، سل گو ( Salle Gavo )  در پاریس، هرکولس ( Hercules )  در مونیخ، ویلشر در لس آنجلس، دانشگاه برکلی، دانشگاه یو سی ال ا ( UCLA)  در لس آنجلس، کندی سنتر ( Kennedy Center )   در واشنگتن و تالار هایی در سرتاسر ژاپن پذیرای این هنرمند پر کار شد.

مسافرت های پی در پی و گسترده ایشان در سرتاسر ایران از جمله قدم هایی به منظور آشنایی مردم دیار مختلف با موسیقی صحیح و دلچسب و نیز ایجاد درآمد برای یاری دادن به مراکز فرهنگی روشندلان هر دیار و منطقه در ایران بوده است.

از اجراهای برجسته خانم زنگنه سولیست بودن او در سمفونی شماره 9 بتهوون است که توسط ارکستر سمفونی فورت لادردل (Fort Lau Derdale )  به رهبری لاری سیگال (Larry Segal )  در فلوریدا اجرا شد. همچنین بازسازی علمی ترانه های محلی و بومی ایران و اجرای آن به صورت کلاسیک از کارهای شاخص ایشان به شمار میرود.

از دید این هنرمند ، جهان امروز نیاز به مهر ورزیدن بیشتر برای ارتباط انسانی بهتر بین مردم دارد. موسیقی یکی از بهترین راه هاست که در ایجاد این ارتباط سهم بزرگی را دارد. لذا یک هنرمند بر اساس ارزش های هنری که در همه جهان، زبان بیان زیبایی هاست میتواند به این هدف نزدیک شود. از این رو پریرخ زنگنه به اجرا و خلق آثاری پرداخته است که منظور او را ذر یکپارچه کردن احساس مردم عملی میکند.

خانم زنگنه در سال های گذشته موفق به اخذ مدال طلای بین المللی آواز و دریافت تقدیرنامه های متعدد از محافل هنری جهان گردید و به پاس خدمات نیکو کارانه و فعالیت های فرهنگی و هنری اش "سفیر حسن نیت" نامیده شد.

وی علاوه بر موسیقی و آئاز به چند هنر دیگر نیز آراسته است. از جمله هنر گل آرایی که آن را در مدرسه اوهارای (Ohara)  ژاپن فرا گرفته و از پیشگامان شناساندن این هنر ظریف به ایرانیان بوده است. ایشان کتاب های متهددی نیز نوشته اند، همچون "آوای نام ها از ایران زمین " که نام نامه ی منحصر به فردی است که گردآوری و نوشتن آن بیش از پنج سال به طول انجامید و نیز کتاب هایی در وصف طبیعت با اهداف  آموزشی برای کودکان و نوجوانان به ویژه نابینایان. تاکنون بیش از سیصد ترانه و ده اثر نوشتاری از این هنرمند عرضه شده است. وی هم اکنون مشغول تدارک سه کتاب در زمینه های تخصصی خود موسیقی، آواز، هنر گل آرایی و مسایل نابینایان با عنوان های "شما هم با من آواز بخوانید" ، " باغ و بوستان در خانه" و " زندگی در نابینایی" میباشد.